ქარტია მედიასა და ჟურნალისტებს მოუწოდებს, ჯეროვანი სიფრთხილე გამოიჩინონ სუიციდის და/ან სუიციდის მცდელობის გაშუქებისას, განსაკუთრებით მაშინ, როცა საქმე არასრულწლოვანს ეხება. კვლევები აჩვენებს, რომ ცალკეული შემთხვევების ზედაპირულმა გაშუქებამ შეიძლება ბიძგი მისცეს სუიციდის ახალ შემთხვევებს/მცდელობებს.
სუიციდის გაშუქების თაობაზე ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის სახელმძღვანელო მითითებების თანახმად, სუიციდის გაშუქება გამართლებულია, თუკი გაშუქების არსი სუიციდის პრევენციისთვის პრობლემაზე დისკუსიის აღძვრაა. ცალკეული კერძო შემთხვევის გაშუქებისას ჟურნალისტმა უნდა შეაფასოს, რამდენად მაღალია საჯარო ინტერესი მის მიმართ. არსებითია, ასევე გარდაცვლილის ოჯახის წევრის ან ახლობლების გაცნობიერებული თანხმობა გაშუქებაზე.
არასრულწლოვნის შემთხვევაში მედიამ განსაკუთრებული გულმოდგინებით უნდა დაიცვას სპეციალისტთა მითითებები, როგორიცაა თავის შეკავება სუიციდის სენსაციური გაშუქებისა და მყვირალა სათაურებისგან, მისი რომანტიზებისა და პრობლემის გამარტივებისგან. მედიამ გულისხმიერება გამოიჩინოს გარდაცვლილის ოჯახის წევრების და ახლობლების მიმართ.
პროფესიული სტანდარტების დაცვა კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, როცა საქმე არასრულწლოვნის მიერ სუიციდის მცდელობას ეხება. მედიამ არ უნდა გაავრცელოს ისეთი ინფორმაცია და იმ ფორმით, რაც გადარჩენილ არასრულწლოვანს და მის ოჯახს და ახლობლებს კიდევ უფრო მეტ ტკივილს მიაყენებს და საფრთხეს შეუქმნის.
ბავშვთა საკითხების გაშუქებაზე ქარტიის სახელმძღვანელო მითითებების თანახმად, არასრულწლოვანთა საკითხების გაშუქებისას მედიამ ყოველთვის არასრულწლოვანთა საუკეთესო ინტერესით უნდა იხელმძღვანელოს.
ონლაინ გამოცემა „პუბლიკა“ წერს, რომ გუშინ, 11 თებერვალს, სასტუმრო „პარაგრაფში“, ირანის საელჩოს ორგანიზებით გამართულ ირანის ისლამური რევილუციის გამარჯვების 47-ე წლისთავის აღსანიშნავ ღონისძიებაზე, უცნობმა პირებმა მის ჟურნალისტს პროფესიულ საქმიანობაში ხელი შეუშალეს.
ჟურნალისტი ადგილზე ღონისძიების და ირანელი აქტივისტი ქალის საპროტესტო პერფორმანსის გასაშუქებლად იმყოფებოდა. მისი თქმით, ჩოხაში ჩაცმულმა უცნობმა პირმა მას ტელეფონი წაართვა და გადაუგდო. უცნობმა პირებმა ჟურნალისტს გადაღებული მასალის წაშლა აიძულეს, ხოლო შემდგომ იმაში დასარწმუნებლად, რომ მან მასალა ნამდვილად წაშალა, უნებართვოდ დაათვალიერეს ჟურნალისტის პირადი ინფორმაცია, მათ შორის, მისი პირადი ფოტო- და ვიდეომასალები და მობილურის აპლიკაციები. ამავე პირებმა ჟურნალისტს გამოართვეს პრეს-ბარათი და პირადობა, და ფოტოები გადაუღეს მასაც და დოკუმენტებსაც.
„პუბლიკა“ ვარაუდობს, რომ ინციდენტს შეესწრნენ სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის ან სახელმწოფო უსაფრთხოების სამსახურის წარმომადგენლები. თუმცა იმის გამო, რომ ეს პირები სამოქალაქო ტანსაცმლით იყვნენ და კითხვებზე ბუნდოვან პასუხებს იძლეოდნენ, გამოცემამ იმის დადგენა, თუ კონკრეტულად რომელ სამსახურს წამოადგენდნენ ისინი, ვერ შეძლო.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია მიმართავს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურს, შინაგან საქმეთა და საგარეო საქმეთა სამინისტროებს, დაუყოვნებლივ დაინტერესდნენ „პუბლიკის“ ჟურნალისტისთვის პროფესიული მოვალეობის შესრულებაში ხელშეშლის ამ ფაქტით და თავ-თავიანთი უწყებრივი კომპეტენციის ფარგლებში შესაბამისი ზომები მიიღონ მსგავს სიტუაციებში ჟურნალისტებისთვის უსაფრთხო და ღირსეული სამუშაო გარემოს უზრუნველსაყოფად.
რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებული ცხინვალის რეგიონის ე.წ. სახელმწიფო უსაფრთხოების კომიტეტმა გუშინ, 2 თებერვალს, გამოაქვეყნა განცხადება თამარ მეარაყიშვილის წინააღმდეგ აღძრულ სისხლის სამართლის საქმეზე. განცხადებაში აღნიშნულია, რომ თამარ მეარაყიშვილი აგროვებდა და გადასცემდა ინფორმაციას, რითაც საფრთხეს უქმნიდა თვითგამოცხადებულ რესპუბლიკასა და რუსეთის ფედერაციას და რომ ის წარმოადგენდა ინფორმაციის წყაროს სხვადასხვა მედიასაშუალებისთვის, რომელთა შორისაა „ამერიკის ხმა“.
ამ განცხადებას დართული აქვს თამარ მეარაყიშვილის მობილურ ტელეფონში შენახული ნომრების სქრინები. ერთ-ერთ სქრინზე ჩანს „ამერიკის ხმის“ ყოფილი კორესპონდენტის, ნინო დალაქიშვილის, მობილური ტელეფონის ნომერი.
საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია მოუწოდებს საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთოების სამსახურს, დაუყოვნებლივ დაინტერესდეს ცხინვალის მარიონეტული რეჟიმის ე.წ. სახელმწიფო უსაფრთხოების კომიტეტის მიერ ჟურნალისტის პირადი მონაცემების უკანონოდ გასაჯაროების ფაქტით და მიიღოს ზომები ამ ფაქტის აღსაკვეთად და ჟურნალისტის უსაფრთხოების დასაცავად.
ტელეკომპანია „ფორმულას“ ინფორმაციით, დღეს, 26 იანვარს, მათ ჟურნალისტს, ნანო ჩაკვეტაძეს, სუს-ის შენობასთან, პროფესიული მოვალეობის შესრულებაში ხელი შეუშალეს. ჟურნალისტს წაართვეს ტელეფონი, წაუშალეს ადგილზე გადაღებული კადრები და დაჭერით დაემუქრნენ. ის ამ დროს ანტიკორუფციული სააგენტოს თანამშრომლის გარდაცვალების ფაქტს აშუქებდა, რომელიც სუს-ის შენობასთან, საკუთარ მანქანაში, ცეცხლსასროლი იარაღიდან მიყენებული ჭრილობით იპოვეს.
ჟურნალისტმა „მედიაჩეკერს“ უთხრა, რომ ის სუს-ის შენობასთან მარტო იმყოფებოდა, მძღოლისა და ოპერატორის გარეშე და შემთხვევის ადგილს შორიდან, გზის მეორე მხრიდან, ტელეფონით იღებდა. სუს-ის თანამშრომლებმა ნანო ჩაკვეტაძეს უთხრეს, რომ მას გადაღების უფლება არ ჰქონდა, რადგანაც ის ამით საგამოძიებო მოქმედებას უშლიდა ხელს. შემდეგ მათ ჟურნალისტს წაართვეს ტელეფონი, წაუშალეს გადაღებული მასალა, თავად გადაუღეს ფოტოები და ადგილის დატოვება მოსთხოვეს.
ნანო ჩაკვეტაძემ სუს-ის თანამშრომლებს განუმარტა, რომ ის ჟურნალისტი იყო და პროფესიულ მოვალეობას ასრულებდა, რაც მათ არ გაითვალისწინეს.
საქართველოში ჟურნალისტებისთვის სამუშაო გარემო მტრული და საფრთხის შემცველი რჩება. რუტინული დავალებების შესრულება ჟურნალისტებისგან დიდ გაბედულებას მოითხოვს, რაც სრულიად შეუსაბამოა ევროპული მისწრაფებების მქონე ქვეყნის იმიჯთან.
ქარტია პროკურატურას მოუწოდებს, დაუყოვნებლივ დაინტერესდეს ჟურნალისტისთვის პროფესიული მოვალეობის შესრულებაში ხელშეშლისა და მუქარის ამ ფაქტით და ეფექტურად გამოიძიოს ის.
2025 წლის ივნისში „საერთო სასამართლოების შესახებ“ კანონში შესული ცვლილებებით, მედიასაშუალებებს აეკრძალათ ფოტო, კინო და ვიდეოგადაღება, ტრანსლაცია და აუდიოჩაწერა არა მხოლოდ სასამართლო სხდომათა დარბაზებში, არამედ სასამართლოების შენობებსა და ეზოებშიც.
ამ დროიდან მოყოლებული, მედიის წარმომადგენლები საათობით დგანან თბილისის საქალაქო სასამართლოს შესასვლელთან, სადაც ჟურნალისტებს ინტერვიუს ჩასაწერად გამოჰყავთ რეპონდენტები - ადვოკატები და პროკურორები, სასამართლო პროცესთან შემხებლობაში მყოფი სხვა პირები.
გაუმართლებელმა და დაუსაბუთებელმა შეზღუდვებმა უკიდურესად დაამძიმა მედიის მდგომარეობა სასამართლოებში. ჟურნალისტებსა და ოპერატორებს სასამართლოებიდან საზოგადოებამდე ინფორმაციის მისატანად წარმოუდგენელი ძალისხმევის გაღება უწევთ. შეუფასებელია მათი ერთგულება პროფესიის მიმართ და მათი თავდადება საზოგადოებრივი ინტერესისათვის.
თბილისის საქალაქო სასამართლომ არ იზრუნა ჟურნალისტებისა და ოპერატორებისთვის ელემენტარული სამუშაო პიროებების შექმნაზეც კი. მათ ღია ცის ქვეშ უწევთ მუშაობა პაპანაქება მზეში თუ აუტანელ ყინვაში, წვიმასა და ქარში.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია “ქართული ოცნების” პარლამენტისგან მოითხოვს, გააუქმოს სასამართლოში მედიის მუშაობის შემზღუდავი ახლად მიღებული ნორმები, ხოლო პარალელურად, იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს მოუწოდებს, მედიის წარმომადგენლებისათვის სასამართლოებში ჰუმანური სამუშაო პირობები უზრუნველყოს. ჟურნალისტებმა და ოპერატორებმა უნდა შეძლონ სასამართლოსთან დაკავშირებული ამბების გაშუქება ისე, რომ ამით რისკის ქვეშ არ დააყენონ თავიანთი ჯანმრთელობა და სიცოცხლე.
დღეს, 17 იანვარს, მას შემდეგ, რაც „შაბათის ფორმულაში“ გავიდა რეპორტაჟი კორუფციულ სქემებში რეჟისორ გოგა ხაინდრავას შესაძლო მონაწილეობის შესახებ, წამყვანმა დავით ქაშიაშვილმა მალევე მიიღო მუქარის შემცველი შეტყობინება სოციალური ქსელით მისთვის უცნობი პირისგან.
ამის შესახებ მან თავად განაცხადა შემაჯამებელი, საგამოძიებო გადაცემის პირდაპირ ეთერში და ამ გზით შსს-ც ჩააყენა საქმის კურსში.
„შაბათის ფორმულამ“ რამდენიმე კვირის წინაც მოამზადა რეპორტაჟი გოგა ხაინდრავას ქონების შესახებ, რომლის ეთერში გასვლის შემდეგ რეჟისორმა საჯაროდ განაცხადა, რომ ის ტელეკომპანიას ცრუ ინფორმაციის გავრცელებისთვის უჩივლებს.
საქართველო იმ ქვეყანათა რიგშია, სადაც ჟურნალისტთა უსაფრთხოება დაცული არ არის, სადაც ძალადობა მათ წინააღმდეგ არათუ დაგმობილი, არამედ, პირიქით, წახალისებულია. ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიისათვის ჟურნალისტის მიმართ გაჟღერებული მუქარის ეს შემთხვევა შემაშფოთებელია. მოვუწოდებთ შსს-ს, დაუყოვნებლივ დაინტერესდეს ამ ფაქტით, სწრაფად გამოიძიოს ის და, პარალელურად, ჟურნალისტის უსაფრთხოება უზრუნველყოს.
საინფორმაციო სააგენტოს CNews და გაზეთის „ქრონიკა პლიუსის“ დამფუძნებლის, ელისო კილაძის განცხადებით, ის და მისი ჟურნალისტური კოლექტივი 8 იანვრიდან ვერ ახერხებს გურამ ფანჯიკიძის ქუჩაზე მდებარე ოფისში შესვლას. გათიშულია ასევე CNews საიტი. ამ მისამართზე შესვლისას მკითხველს ხვდება წარწერა: „გადაუხდელობის გამო ვებგვერდი დროებით არააქტიურია“. ელისო კილაძე მსგავსი დავალიანების არსებობას უარყოფს. მომხდარში ელისო კილაძე ყოფილ ბიზნეს პარტნიორს, იმ ბიზნეს ცენტრის მფლობელს, რომელშიც მედიასაშუალებების ოფისია განთავსებული, ადანაშაულებს და ამბობს, რომ ამ ყოფილი ბიზნეს პარტნიორის და მისი ნდობით აღჭურვილი პირის ქმედებების გამო მის ორივე მედიასაშუალებას მუშაობაში ხელი ეშლება. შედეგად, ორშაბათს ვერ გამოვა „ქრონიკა პლიუსის“ მორიგი ნომერი. ელისო კილაძე შექმნილ პრობლემას ყოფილ ბიზნეს პარტნიორთან უთანხმოებას უკავშირებს, რაც, მისი შეფასებით, შეიძლებოდა გამხდარიყო სამოქალაქო დავის საგანი, მაგრამ არა საოფისე ფართიდან მათი აღსრულების მექანიზმით გამოძევების საფუძველი.
ელისო კილაძე ხაზს უსვამს, რომ საოფისე კომპიუტერებსა და ელექტრონულ მოწყობილობებში ინახება კონფიდენციალური ინფორმაცია. ოფისში ინახება გაზეთ „ქრონიკა პლიუსის” არქივიც. ელისო კილაძემ არ იცის, ამჟამად მედიასაშუალებების ოფისში რა მდგომარეობაა - გატეხილია თუ არა ოფისის კარი და მიიღეს თუ არა უცხო პირებმა წვდომა მედიასაშუალებების კუთვნილ კომპიუტერებზე.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია შესაბამის უწყებებს მოუწოდებს, დროულად დაინტერესდნენ ამ შემთხვევით და დაუყოვნებლივ უზრუნველყონ, რომ CNews და გაზეთის „ქრონიკა პლიუსის“ ჟურნალისტურ კოლექტივს მიეცეს წვდომა მათ სამუშაო სივრცეზე, არ დაზიანდეს მათი კუთვნილი კომპიუტერები და მათ კუთვნილ ელექტრონულ მოწყობილობებში დაცულ ინფორმაციაზე წვდომა არ მიიღონ გარეშე პირებმა. საჭიროების შემთხვევაში აღიძრას სისხლის სამართლის საქმე ჟურნალისტურ საქმიანობაში უკანონოდ ხელშეშლის გამო.
ჩვენ, საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის წევრთა ყოველწლიური საერთო კრების მონაწილეები, ჩვენი პროფესიული გაერთიანების სახელით მივმართავთ ქვეყანაში მოქმედ შესაბამის ინსტიტუციებს ჩვენი კოლეგის, „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ თანადამფუძნებლისა და ხელმძღვანელის, მზია ამაღლობელის, გათავისუფლების მოთხოვნით, რათა მას მიეცეს საშუალება, მიიღოს კვალიფიციური სამედიცინო დახმარება.
12 იანვარს სრულდება ერთი წელი, რაც მზია ამაღლობელი სისხლის სამართლის წესითაა დაკავებული და უკანონო პატიმრობაში იმყოფება. კრიტიკული მედიის ხელმძღვანელის საქმე პოლიტიკური დევნისა და საპოლიციო ანგარიშსწორების კლასიკურ ნიმუშს წარმოადგენს, რაც მზია ამაღლობელმა 38-დღიანი შიმშილობით გააპროტესტა. უკანონო იყო მზია ამაღლობელის ადმინისტრაციული წესით დაკავებაც, რომელიც სასამართლომ შემდგომში მთელი რიგი დაუსაბუთებელი გადაწყვეტილებების მისაღებად გამოიყენა.
ჩვენ დარწმუნებული ვართ, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო მზია ამაღლობელის საქმეს სამართლიანად განიხილავს და გულდასმით შეისწავლის ყველა იმ გარემოებას, რაც ქართულმა სასამართლომ არ გაითვალისწინა.
არაადამიანურმა მოპყრობამ დაკავებისას, უკანონო პატიმრობამ, გახანგრძლივებულმა, დამღლელმა და უსამართლობით გაჯერებულმა სასამართლო პროცესმა, მზია ამაღლობელის ჯანმრთელობა საფუძვლიანად შეარყია.
მზია ამაღლობელს სამედიცინო დიაგნოზის გამო მარცხენა თვალში მხედველობა პრაქტიკულად დაკარგული აქვს. ამ თვალით ის შუქ-ჩრდილების გარჩევას თუ ახერხებს. მარჯვენა თვალში მხედველობა მინიმუმამდე არის შემცირებული.
მართალია, მარჯვენა თვალში მხედველობის კორექტირება სათვალით ჯერ კიდევ არის შესაძლებელი, მაგრამ საბაზისო გამოკვლევებიც კი, რაც მზია ამაღლობელს პატიმრობის პერიოდში ჩაუტარდა, ნათლად მიუთითებს მდგომარეობის მნიშვნელოვნად გაუარესებაზე.
რამდენადაც ჩვენთვის ცნობილი გახდა, მზია ამაღლობელს მაღალტექნოლოგიური გამოკვლევები მხოლოდ გასულ ხუთშაბათს ჩაუტარდა ისეთ სამედიცინო დაწესებულებაში, რომელიც სათანადოდაა აღჭურვილი. იმედი გვაქვს, ვიდრე მზია ამაღლობელი უკანონოდ არის გამოკეტილი საპატიმრო დაწესებულებაში, მისთვის ხელმისაწვდომი იქნება ამ კვლევების საფუძველზე დანიშნული მკურნალობა.
მზია ამაღლობელი საქართველოს ჟურნალისტური თემის მრავალმხრივ გამორჩეული წევრია. მისი წვლილი ქართული ჟურნალისტიკის განვითარებაში და პროფესიული სტანდარტების დამკვიდრებაში შეუფასებელია. მზია ამაღლობელის ძალისხმევა სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების დასაცავად აღიარებულია საქართველოს გარეთაც. წელს ის გახდა არაერთი საერთაშორისო პრესტიჟული პრემიის ლაურეატი, რომელთა შორისაა ევროკავშირის ადამიანის უფლებათა უმაღლესი ჯილდო - სახაროვის პრემია.
მზიას ამაღლობელის პატიმრობაში დატოვება განგრძობითი სირცხვილია ქართული სახელმწიფოსთვის და იმ პოლიტიკური ძალისთვის, რომელიც მას მართავს.
მზია ამაღლობელი 25 წელზე მეტია არის მოქალაქეების ხმა ძალაუფლების მქონეთა საპირწონედ. მზია ამაღლობელი, უკიდურესად მტრულ გარემოში, უშიშრად და დაუღალავად იცავდა ყველას, ვისი უფლებებიც ირღვეოდა და ვისაც დევნიდნენ და ავიწროებდნენ. მზია საკუთარი ხელით და მძიმე შრომით ქმნიდა ისეთ საქართველოს, როგორში ცხოვრებაზეც ყველანი ვოცნებობთ - დემოკრატიულს, ჰუმანიზმისა და თანასწორობის იდეალებით შთაგონებულს, ქვეყანას კარგი მმართველობითა და სოციალური სამართლიანობით.
სანამ მზია ამაღლობელი პატიმრობაშია, ჩვენი თავისუფლებაც შეზღუდულია.
გაათავისუფლეთ მზია ამაღლობელი და დაუბრუნეთ საზოგადოებას პასუხისმგებლიანი მოქალაქე, ხოლო პროფესიულ თემს - კეთილსინდისიერი პროფესიონალი, ერთგული კოლეგა და მეგობარი.
„ტვ პირველის“ ინფორმაციით 22 ნოემბერს, საღამოს, პოლიციამ, აქციაზე დააკავა მისი ჟურნალისტი გიორგი მამნიაშვილი. “ტვ პირველის” საინფორმაციო სამსახურის ხელმძღვანელის, ნოდარ მელაძის თქმით, ამ დროს გიორგი მამნიაშვილი პროფესიულ მოვალეობას ასრულებდა და ადგილზე პირდაპირ ჩართვაზე მყოფი ჯგუფის პარალელურად მუშაობდა.
გიორგი მამნიაშვილთან კავშირი რედაქციამ 22:30 წუთზე დაკარგა. დაკავებამდე რამდენიმე წუთით ადრე ჟურნალისტმა რედაქციას აქტივისტების დაკავების კადრები გაუგზავნა.
გიორგი მამნიაშვილს ეძებდნენ, ხოლო შსს-ს პრესსამსახური „ტვ პირველს“ მის დაკავებას არ უდასტურებდა. მოგვიანებით გაირკვა, რომ დაკავებული ჟურნალისტი პოლიციამ დიღმის იზოლატორში გადაიყვანა.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია შსს-ს მოუწოდებს, პასუხისმგებლობა აიღოს საპოლიციო თავნებობაზე, გამოავლინოს და შესაბამისად დასაჯოს პოლიციელები, რომლებიც ჟურნალისტებს აქციების გაშუქებაში ხელს უშლიან და, ზოგიერთ შემთხვევაში, აკავებენ კიდეც მათ. პოლიციის მხრიდან ჟურნალისტების მიმართ ამგვარი დამოკიდებულება სრულიად მიუღებელია და ის მედიაზე ზეწოლის იმ კოორდინირებული სტრატეგიის ნაწილს წარმოადგენს, რომლის საბოლოო მიზანი საზოგადოების სანდო და მიუკერძოებელი, ფაქტებზე დაფუძნებული ინფორმაციისა და ანალიზის გარეშე დატოვებაა.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია სოლიდარობას უცხადებს გიორგი მამნიაშვილს და ყველა ჟურნალისტს, რომელთა პროფესიული უფლებები პოლიციამ ბოლო წლის განმავლობაში პროევროპული აქციების გაშუქებისას შელახა.
როგორც საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიისთვის მედიიდან გახდა ცნობილი, საერთო სასამართლოების დეპარტამენტმა 19 სასამართლოსთვის, რომელთა შორის არის თბილისის საქალაქო სასამართლო და თბილისის სააპელაციო სასამართლო, სხვადასხვა სახის ავეჯი შეისყიდა. ამ შესყიდვის ნაწილია კარადები მობილური ტელეფონების შესანახი ასობით დანომრილი და საკეტიანი სათავსოთი.
იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს 2025 წლის 17 ივლისის დადგენილებით, სასამართლოს მანდატურს აქვს უფლება, არ დაუშვას სასამართლო სხდომის დარბაზში ფოტო-, კინო-, ვიდეოგადაღების, ტრანსლაციის და აუდიოჩანაწერის ფუნქციის მქონე ნებისმიერი ტექნიკური საშუალების შეტანა. დადგენილება აკონკრეტებს, რომ ამგვარ საშუალებებში მოიაზრება მობილური ტელეფონიც.
ინფორმაციამ მობილური ტელეფონების შესანახი კარადების შესყიდვის შესახებ ჟურნალისტურ თემში განსაკუთრებული მღელვარება გამოიწვია - გაჩნდა მოლოდინი, რომ ამ კარადების დამონტაჟების შემდგომ ჟურნალისტებს სასამართლოში მუშაობა და პროცესების გაშუქება კიდევ უფრო გაუჭირდებათ.
საერთო სასამართლოების შესახებ კანონში შეტანილი ცვლილებებით, 28 ივნისიდან სასამართლოს შენობასა და ეზოში ფოტო და ვიდეო გადაღება და აუდიოჩაწერა აკრძალულია. თუმცა ჟურნალისტებს დღემდე აქვთ საშუალება, სასამართლოს შენობაში შეიტანონ მობილური ტელეფონები და ლეპტოპები და სასამართლო სხდომები ფოტო და ვიდეოგამოსახულების და ხმის გარეშე, ლაივ რეჟიმში, ტექსტური სახით გააშუქონ.
ჟურნალისტები დიდ ძალისხმევას იღებენ იმისთვის, რომ აუდიტორიამ მათ რეპორტაჟებში ფოტო და ვიდეო გამოსახულებისა და ხმის დანაკლისი ნაკლებად იგრძნოს. ამის გაკეთებას ჟურნალისტები სიზუსტის ასე ზედმიწევნით დაცვითა და ისეთი მაღალი ოპერატიულობით ვეღარ შეძლებენ, თუკი მათ სასამართლოს დარბაზებში მხოლოდ კალმისა და ფურცლის გამოყენების უფლებას დაუტოვებენ.
თბილისის საქალაქო სასამართლოში ახლა ბევრი ისეთი პროცესი მიმდინარეობს, რომელთა მიმართ საზოგადოების ინტერესი მაღალია. ჟურნალისტებისთვის სამუშაო პირობების გაუარესება საზოგადოებას მათთვის მნიშვნელოვან ინფორმაციაზე წვდომას დააკარგვინებს.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია მოუწოდებს საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს, სასწრაფოდ განმარტოს, გეგმავს თუ არა სასამართლო ჟურნალისტებისთვის სასამართლოს შენობაში მობილური ტელეფონების გამოყენების აკრძალვას.
ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია იმედს იტოვებს, რომ ამგვარი ზომების მიღებისგან იუსტიციის უმაღლესი საბჭო თავს შეიკავებს, ვინაიდან მსგავსი აკრძალვა არ შედის არც სასამართლოების და, რაც მთავარია, არც საზოგადოების ინტერესებში. საზოგადოებას უნდა ჰქონდეს საშუალება, დროულად მიიღოს სრული ინფორმაცია მართლმსაჯულების აღსრულების პროცესზე მისთვის სანდო მედიასაშუალების დახმარებით.